Refona Professional
Bloedmijten
Bloedmijten of bloedluizen zijn kleine, niet gelede diertjes die er een parasitaire levenswijze op na houden. Ten opzichte van hun acht poten hebben ze een vrij groot lichaam, dat een rode of donkergrijze kleur heeft. Bloedmijten zijn geen insecten of luizen, maar mijten omdat zij acht pootjes hebben.
De vogelmijt Dermanyssus gallinae treffen we aan bij kippen, duiven, volièrevogels, maar ook bij knaagdieren. Zo goed als iedere professionele kippenhouder heeft last van deze bloedmijten in hun stallen. De schade die de mijten toebrengen aan de kippen kan flink oplopen, aangezien de bloedmijten zorgen voor irritatie, zwakte en overdracht van ziektes bij de kippen.
Ontwikkeling
De ontwikkeling van bloedmijten verloopt in 5 stadia; ei, larve, twee nimf-stadia en een adult stadium. De ideale temperatuur voor de ontwikkeling van de bloedmijten is 27 ºC en een luchtvochtigheid van 80 %. Met name in de lente en zomer zijn er daarom veel bloedmijten te zien.
Onder normale omstandigheden leeft een bloedmijt ongeveer 30 dagen. Wanneer de temperaturen laag zijn kunnen sommige mijten zelfs 50 dagen in leven blijven. Met uitzondering van de eieren sterven alle stadia binnen 8 dagen bij een temperatuur die hoger is dan 40 ºC of lager dan 3 ºC en een luchtvochtigheid lager dan 30 %.
Levenswijze van bloedmijten
Uit het ei van een bloedmijt komt een larve die niet in staat is voedsel op te nemen, maar zich wel over een geringe afstand kan verplaatsen. Dit stadium duurt ongeveer 2 dagen. Omdat de larve nog kleurloos en erg klein is valt hij erg moeilijk waar te nemen. Na dit stadium ontstaat er een nimf met een harde huid. Tijdens dit stadium, dat 5 tot 10 dagen in beslag neemt, zoekt hij voor het eerst een gastheer op om bloed af te nemen. Hierdoor krijgt hij een rode kleur, waardoor hij makkelijker waarneembaar is.
Na dit stadium zal de nimf een schuilplaats zoeken om over te gaan naar het volgende nimf-stadium. Deze overgang neemt doorgaans een etmaal in beslag. Tijdens deze periode is hij vrij kwetsbaar. Hij bevindt zich dan in een week en donkerrood omhulsel en kan zich nauwelijks bewegen.
Het nu ontstane volwassen exemplaar is in staat om zich voort te planten. De mannelijke mijten zijn 3 keer zo klein als de vrouwtjes en zien er niet zo rond en dik uit. Ze kunnen tijdens hun leven van ongeveer 30 dagen tot 8 keer bloed afnemen van hun gastheer. Nadat ze 1 à 2 keer voeding hebben gehad zoeken de mannetjes een vrouwtje op om te paren. Wanneer de mannetjes paren met een vrouwtje dat zich nog niet heeft gevoed, zal dit vrouwtje alleen vrouwelijke mijten voortbrengen. Als een maagdelijk vrouwtje zich een keer gevoed heeft zullen uit haar eitjes zo goed als alleen maar mannetjes tot ontwikkeling komen.
Een vrouwtje zal zich tijdens haar leven maximaal 5 keer voeden. Ze kan tijdens 1 voederbeurt tot 15 keer haar eigen gewicht aan bloed opzuigen.
Vogelmijten betreden in de nachtelijke uren de kippen door bij hen langs de poten omhoog te klimmen. Tegen de morgen verwijderen ze zich weer en zoeken een donkere en beschutte plaats om de dag door te brengen. Overdag zijn zij dus niet te vinden op de kippen.
Nadat ze zich gevoed hebben gaan ze op zoek naar een geschikte plaats om de eieren af te zetten. Tijdens deze zoektocht, die doorgaans in de duisternis plaatsvindt, kunnen forse afstanden worden afgelegd. Hierdoor kan een aantasting met bloedmijt zich in korte tijd over een stal verspreiden.
Het overbrengen van ziekten
Een bloedmijt-aantasting is niet alleen nadelig voor de productie, maar is ook gevaarlijk voor de kippen zelf. Bloedmijten kunnen uiteenlopende ziekten overdragen en huidbeschadigingen veroorzaken.
De overdracht van ziekten gebeurt met name via het speeksel van de mijt. Wanneer de mijt een zieke kip aan heeft geprikt, kan hij bij een volgende voederbeurt de ziekte direct injecteren in een gezonde kip. Uit onderzoek aan diverse universiteiten is gebleken dat bloedmijten ondermeer verantwoordelijk kunnen zijn voor de verspreiding van Salmonella binnen een stal.
Ook mensen kunnen huidirritatie overhouden aan bloedmijten. Er zijn zelfs mensen die er een vrij ernstige allergische reactie van krijgen en voor behandeling naar een arts moeten.